سلام گل های قشنگم. بالاخره 9 ماه انتظار به پایان رسید و اومدین توی بغلم. وای که چقدر خوردنی هستین. با اینکه نگهداریتون سخته ولی شیرین ترین سختی دنیاست. احساس میکنم بهشت خدا دوبله زیر پای منه!!! قربونتون برم من. همونطور که قرارمون بود روز 10 اردیبهشت چشمای قشنگتون رو به دنیا باز کردید. هر دو ساعت 9:15 صبح متولد شدید که البته آریا جونم حدود 30 ثانیه بزرگتر از پوریا شدی. 

راستی این رو هم بگم که اسمهاتون از کامیار و مهیار به آریا و پوریا تغییر کرد و دیروز بابایی رفت براتون شناسنامه گرفت. خلاصه اینکه با وجودتون خیلی احساس خوشبختی میکنم.

عکس هاتون رو میذارم  تا همه ببینن چه جیگرایی دارم. 5 عکس اول مال آریا و 5 عکس دوم مال پوریاست. این عکسهای یک هفتگیتونه. 

 


عکس های آریای مامان:

قربونت برم که توی خواب هم داری فکر میکنی. مامانی بهت میگه پروفسور!

 

همیشه ناز میخوابی فدات بشم.

 

 

فدای چشمات بشم من ...

 

این هم در حال خندیدن به ریش من !!!

 

حالا این هم چند تا عکس از پوریای مامان:

فدای لپات بشم من. قربون موهای فشنی ات برم!!!

 

عاشق خوابیدنتم. مثل فرشته هایی...

 

این هم از یه زاویه دیگه!

 

مامان می میره واسه چشمات...

 

یعد از یک و نیم ساعت شیر خوردن باز داری التماس می کنی!